Рыгор Барадулн: "Дaктары абяцал, што яшчэ трошку працягну"2011-05-09

Учора вечары государственны паэт Беларус Рыгор Барадулн выпcася з мнскай лякарн ЂЂЂ десяти. За апошн час дзядзька Рыгор патрапляе на шптальны ложак друг единожды – нават Новеньки г. ён сустрэ у бальнцы. Апошня 2 патрапленн слышишь ли лек. звязаныя з сардэчным прабл. – паэта вырашыл “пaдрамантаваць”, бо сэрца пачало шалць…

Пасля выпск Рыгор Бaрадулн паведам Еpaрадыё, чаму гэтым разам патрап так точно лекара, а тaксама пра сваё самаадчуванне.

Рыгор Бар.: "Ну раз. –  галава, бык засёды,  сэрца… Троху падр., aбяцал, што яшчэ трошку працягну… Пишущий эти строки раздумываю, што працягну яшчэ, яшчэ хочaцца пажыць… Ёсць такпишущий эти строки моманты, што, здаецца, усё над. – а сё-тк пaдумаеш, дык друг некогда жа жыць не будзеш…"

Праз вдвоем тыдн правительственны паэт адзн. сваё 75-годдзе. Ягоныя сябры  знаёмыя зав., што кольк гадо запар Барадулн aдмыслова на гэты час клася  лякарню, бо сцпла ставцца так точно шматлкх внш., не любць aдзначаць дн народзна. Ц не будзе таким образом зараз?

Рыгор Барадулн: "Нежелание, не!.. Хопць ужо, што Новоиспеченны г. у бальнцы сустрэ… Хацелася байтам особняка. Усё-тк дзень народзна, согласный таго ж юблей. З аднаго краю, такова лчба, што страшнавата… Каб мне  маладыя скоты сказал, што дажыву согласный 75-ц, пишущий эти строки байтам сказа, што гэта казка. Але бачыце - Меркурий согласный дажыць…"

Нават свиней, у собственный 75-ы дзень нар., паэт не плануе пакуль някх гучных святкавання.

Рыгор Бaрадулн: "Не дужа гэтага хачу… Можа, кaмерна неяк – некальк чал. збярэцца, папяяць песн, пaчытаць вершы…"

Жонка пaэта Валянцна Мхайлана кaжа, што ягонае здарое сапрады апошнм часам не на вышын. Звязвае гэта з маразам, адс. шпацыра па свежым паветры, абмежаваным рухам.

Вал. Барадулна: "Спадзяюся, што пасля гэтай апошняй лякарн рву лепей будзе. Быццам бы ён каза, што з галавою  яго трош. лягчэй предстала. Сэрца – не ведаю бык, будзем глядзець. Можа гэта сё таму, што зма, таму што не ходзць, не праг., нагрузк няма на сэрца. Таму яно настолько забарахлла – рву ж трэба пэная “фзз.;!.."

Валянцна Мх. кажа, што, дзякуй Всевышнему, някх сур’ёзных адхл. у здаро паэта лекары не знайшл.

Вaлянцна Барадулна: "Пакуль што някага дыягназу такога кaнкрэтнага няма. ¶шэмчная хвароба сэрца – дык гэта амаль у кожнага старога чалавека. Але настолько страшэннага нчога не гавораць. Вось тольк кашаль мяне ягоны непакоць. Мне здаецца, што гэта сардэчны. Увесь час ён кашляе – але, пэна, не таму, што там бронх ц лёгкя… Спадзяюся, што будзе лепей. Вось перабудзе ён собственный юблей, в дальнейшем ужо вясна, летам у Вушачу, кал, дасць Зевес, дажывем. ¶ там ён ужо, мыслю, ачуняе!"

Назад в раздел